• Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Lifehacking
Lifehacking
De Paradox van de versnelling volgens Denise Hulst
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

tijl uilenspiegel benedictijns timemanagement denise hulst

Denise Hulst beschrijft in het boek Een volle agenda, maar nooit druk - Benedictijns timemanagement hoe haastige spoed niet altijd ten goede komt aan de snelheid, oftewel: 'de Paradox van de versnelling':

volle agenda nooit druk denise hulst

De Paradox van de versnelling

Toen Tijl Uilenspiegel met zijn knapzak te voet naar de volgende stad trok, werd hij door een snel rijdende koets ingehaald. De koetsier, die erg veel haast scheen te hebben riep. 'Hoe ver is het tot de volgende stad?' 'Als u langzaam rijd een half uur, als u snel rijdt twee uur, meneer!' antwoordde Tijl Uilenspiegel.

'Dwaas!' schold de koetsier. Hij greep zijn zweep en zette de paarden nog eens extra aan waardoor de koets met hoge snelheid verder reed. Tijl Uilenspiegel vervolgde zijn weg. Er zaten veel gaten en kuilen in het wegdek. Een uur later trof hij een koets aan die blijkbaar met schade in een greppel langs de weg lag. De koetsier was vloekend en tierend bezig de gebroken as te repareren. De koetsier keek Tijl Uilenspiegel verwijtend aan waarop deze slechts opmerkte: 'Ik zei u toch: als u langzaam rijdt een half uur...'

Bron: Een volle agenda, maar nooit druk - Benedictijns timemanagement, Denise Hulst

Laatst aangepast op zondag, 28 juli 2019 08:20  
Benedictijns timemanagement volgens Denise Hulst
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

benedictijns tijdmanagement denise hulst

Denise Hulst beschrijft in het boek Een volle agenda, maar nooit druk - Benedictijns timemanagement hoe haastige spoed niet altijd ten goede komt aan de snelheid, oftewel: 'de Paradox van de versnelling':

volle agenda nooit druk denise hulst

Een volle agenda, maar nooit druk

In dit boek reik ik je handvatten aan waarmee je volgens benedictijns timemanagement kunt leren om het, voor je gevoel, nooit veel te druk te hebben, terwijl je toch een volle agenda hebt. Daarvoor zijn een aantal vaardigheden nodig. Ten eerste is daar de kunst van het beginnen. Ten tweede de kunst van het ophouden. Vervolgens de kunst van de juiste houding en als laatste vaardigheid de kunst om respectvol om te gaan met het ritme van de dag. Alle arbeid die verricht wordt, elke taak die uitgevoerd wordt, draagt door het toepassen van die vaardigheden de kans in zich om vanuit verbondenheid een aandacht volbracht te worden.

(...)

De basis van dit boek wordt gevormd door drie kloostergeloften die aan benedictijnse spiritualiteit ten grondslag liggen en twee vaardigheden die een bijdrage kunnen leveren aan een heilzame manier van werken:

  • Stabilitas: niet weglopen voor dat waaraan je jezelf hebt verbonden en wat hier en nu een appèl op je doet
  • Conversatio morum: het permanent en dagelijks opnieuw op te pakken proces om je houding, werk- en levensstijl stukje bij beetje te verbeteren, waarbij het 'alles moet in één keer anders' niet nagestreefd dient te worden.
  • Obedientia: de kunst van het aandachtig luisteren en van harte daadwerkelijk respons geven
  • Verantwoordelijkheid dragen voor jezelf en anderen
  • Oefenen in de kunst van het beginnen en het ophouden
(1) Stabiiltas

(...)
Het benedictijns timemanagement gaat ervan uit dat je je werk met aandacht, zorg en toewijding kunt doen. Niet vanuit haast, druk, druk, druk en zo snel mogelijk weer door naar de volgende taak. Nee, werken vanuit een vaste dagindeling is het motto. Een vast dagritme geeft namelijk rust, regelmaat, overzicht en duidelijkheid. Dit dagritme maakt het mogelijk om met aandacht te blijven bij wat je aan het doen bent. Benedictus noemt deze houding ook wel stabilitas; het aangaan van een verbinding met datgene wat je nu doet of waar je nu bent. Verbinden kan in het groot door je te verbinden met je opdrachtgever, je werkgever, je team of je afdeling. Verbinden kan ook in het klein. Bijvoorbeeld met een taak of een verantwoordelijkheid die je te doen hebt en aandacht van je vraagt.
De klok in de hoofdrol: een vaste dagindeling als een gezond ritme
Een benedictijns klooster kent vaste tijden voor gebedsdiensten, voor werk, voor eten, voor ontspanning. De klok geeft aan waar het tijd voor is. En naar de klok wordt geluisterd. Vanuit die gedachte zou je kunnen zeggen dat de diensten in een kloostergemeenschap routinezaken zijn. Dat klinkt wellicht oneerbiedig maar het gaat over de gedachte dat het een vaststaand ritueel is, waar niet mee geschoven kan worden in de tijd. De diensten worden daardoor ankerpunten en bieden rust in de dagelijkse hectiek. Ze geven de monikken de tijd om rustig van de ene fase in de andere te glijden. Bovendien keren de diensten met regelmaat terug. En juist die terugkeer zorgt voor houvast.
In ons dagelijks leven is op deze manier naar de klok leven meestal niet haalbaar, maar het principe van een gezond vast dagritme is wel vorm te geven.
Met aandacht beginnen, erbij blijven en afronden
Ontspannen werken begint met het plannen van een vast dagritme, maar ook met aandacht aan een taak beginnen en voldoende aandacht besteden aan het afrondingsproces zorgen voor een rustige werkhouding. Bewust stoppen en even voor de volgende klus de leegte en de ruimte in de tussentijd ervaren, geeft een gevoel van rust en ontspanning. In die leegte kan weer ruimte en aandacht komen voor de volgende taak.
(2) Conversatio morum: dagelijks verbetermanagement in kleine stapjes
(...)
Bedenk dat het ontwikkelen van nieuwe gewoontes tijd vraagt. Het is verstandig jezelf te beperken tot een twee- of drietal zaken die je anders wilt gaan doen. Begin met die punten die je in je dagelijkse werkpraktijk als het meest hinderlijk ervaart. Meestal geeft het erg veel lucht als je die zaken waar je het meest last van hebt, om weet te buigen naar iets wat je wel past.
(...)
(3) Obedientia
(...)
Benedictijns timemanagement: obedientia
Wil Derkse vertaalt in Een levensregel voor beginners de benedictijnse gelofte van de obedientia met 'aan elkaar gehoor geven'. Ob audire is een versterkte vorm van audire, wat luisteren betekent. Deze vorm van gehoorzaamheid heeft niets met lijdzaam volgen te maken, of je passief onderwerpen aan een dwingend voorgeschreven richtlijn of managementbesluit. Deze vorm van gehoorzaamheid is een op groei en bevrijding gerichte gelofte, net zoals de overige benedictijnse regels.
Groeien doe je in deze context niet in je eentje, maar juist samen, met elkaar, omdat obedientia vraagt om van harte respons te geven op het appèl dat personen of situaties op ons doen. Van harte respons geven betekent letterlijk: er met je hele hart bij aanwezig zijn. Voor halfhartigheid is hier dus geen ruimte. Je doet het wel of je doet het niet. En als je het wel doet, doe je het goed, want door actief en met aandacht te luisteren, kom je eerder tot de kern van de zaak en daardoor kom je eerder tot resultaat. En resultaat is een vorm van groei. Mensen zijn verder geholpen en kunnen een volgende stap nemen.
Obedientia gaat dus om het openstellen van het hart, het luisteren en willen horen van wat anderen te zeggen hebben. Het loslaten van eigen overtuigingen en meningen vloeit daar automatisch uit voort. Als je niet in staat bent om open te luisteren, ben je niet in staat om aan te horen wat je gesprekspartner van dat moment meebrengt aan inzichten en wijsheden. Daarmee mis je zelf de kans op tot groei. De bevrijding zit in het feit dat je op zo'n moment los kunt komen van je eigen overtuigingen en meningen door te luisteren met een open hart, en door aandachtig aanwezig te zijn bij wat er in het nu gebeurt. Ook bevrijd je jezelf daarmee van zorgelijke gedachten over wat er nog allemaal dient te gebeuren.
(...)

Bron: Een volle agenda, maar nooit druk - Benedictijns timemanagement, Denise Hulst

Laatst aangepast op zondag, 28 juli 2019 08:14  
Chinese speltheorie
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

citaat

If you must play, decide on three things at the start: the rules of the game, the stakes, and the quitting time.

Chinese proverb

Laatst aangepast op vrijdag, 26 juli 2019 08:45  
Alles draait om aandacht, aldus Mark Tigchelaar
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

focus aandacht mark tigchelaar

In een interview met Mark Tigchelaar naar aanleiding van zijn boek Focus AAN/UIT spreekt hij de volgende wijze woorden over je aandacht erbij houden en het gedaan krijgen van dingen in afleidende tijden:

mark tigchelaar aandacht focus

We leven in een kenniseconomie, maar ons brein wordt constant aangevallen door allerlei afleidingen. De winnaars van het komende decennium zijn de mensen die hun aandacht goed managen.

(...)

Tigchelaar en ... Oscar de Bos ontdekten vier belangrijke concentratielekken bij de meer dan 50.000 mensen die ze door de jaren heen hebben getraind. Als je weet wat die lekken zijn, en hoe je ze moet dichten, krijg je volgens hen zelfs op de meest chaotische dagen je werk gedaan.

(...)

De eerste drie lekken zijn allemaal dingen die je zelf doet, of niet doet, die schadelijk zijn voor  je focus. Het mooie daarvan is dat je zelf ook veel meer controle hebt over het verbeteren van je concentratie dan je misschien denkt.

Ons brein is niet ontworpen om zich op één ding te focussen, zeggen jullie.

Inderdaad, onze hersenen staan voortdurend open voor allerlei prikkels. Wijn mensen zijn één grote wandelende antenne. Dat was heel handig in de oertijd, want zo hoorden we tijdens het pellen van onze nootjes het geritsel van een naderend roofdier. Maar tijdens ons werk, of als we proberen te lezen of studeren, kan dat overactieve brein ons flink in de weg zitten. Het gaat dan automatisch op zoek naar extra prikkels.

Hoe los je dat eerste concentratielek op?

Door de extra capaciteit van je brein in beslag te laten nemen door een simpele tweede taak. Muziek luisteren is een handig trucje. ... Maar let wel op: de muziek mag geen bewuste aandacht vragen. Je moet de nummers al kennen en altijd in dezelfde volgorde draaien. De radio is daarom killing voor je concentratie.

Andere oplossingen om dit concentratielek te dichten zijn een wandelingetje maken als je samen een goed gesprek wilt hebben. Of de was opvouwen terwijl je aan het bellen bent.

Maar dat klinkt als multitasken. Daarvan is toch bewezen dat het niet werkt?

„Er is niks mis met multitasken, zolang de extra taak maar geen bewuste aandacht vraagt. Dan versterkt het juist je concentratie op je eigenlijke taak. Wat niet werkt is switchtasken: het constant heen en weer springen met je aandacht. Dat gebeurt als je twee of meer dingen doet die elk aandacht vragen. Bijvoorbeeld als je tijdens het bellen ook een e-mail probeert te schrijven.”

Als Mark Tigchelaar één tip mag meegeven, dan is het dit: stop met switchtasken. Of, zoals hij het ook wel zegt: als je wisselt, ben je af. Want elke keer als je van aandacht switcht, blijft een deel van je brein nog bezig met het voorgaande. Aandachtsresidu heet dit binnen de neuropsychologie.

Waar het eerste concentratielek in het model van Focus AAN/UIT wordt veroorzaakt door een tekort aan prikkels, komt dit tweede lek door een overschot aan prikkels in het brein. Het gevolg is een constante stroom aandachtsresidu.

„Aandachtsresidu maakt ons letterlijk dom”, aldus Tigchelaar. „Na elke wisseling daalt je IQ tijdelijk en kost het meer moeite om je weer op de huidige taak te richten.” Dit probleem is groter dan ooit, zegt hij: „Uit onderzoek blijkt dat de hoeveelheid prikkels die wij dagelijks verwerken is vervijfvoudigd sinds de jaren tachtig. Niet gek dat we moeite hebben om ons te concentreren.”

Je zei net dat onze hersenen zoveel overcapaciteit hebben. Dan kunnen ze toch wel een beetje aandachtsresidu aan?

„Dat kunnen ze ook, maar het heeft wel gevolgen voor je denkkracht. Zelfs een korte blik op onze e-mail of telefoon kaapt tijdelijk zo’n tien punten van onze intelligentie. En het kost ons brein minimaal een minuut om de focus weer helemaal bij de oorspronkelijke taak te krijgen. Kortom, als we zestig mailtjes per dag binnenkrijgen en die elke keer direct lezen, werken we een uur per dag op het denkniveau van een elfjarige. Aan jou de vraag of je dat wilt.”

Maar e-mail hoort ook gewoon bij ons werk. Dat kun je toch niet negeren?

„Dat hoeft ook niet. Wat je moet doen, is slim nadenken hoe je het wisselgedrag kunt minimaliseren. Vooral als je met iets bezig bent dat even je maximale intelligentie vraagt. Zet op die momenten je mail uit en laat mensen via een out-of- office-reply weten op welke tijdstippen je wél gaat antwoorden. En hoe ze jou in de tussentijd kunnen bereiken als het écht urgent is.”


(...)

Ook al werk ik aan één ding, dan nog springt mijn hoofd constant naar dingen die ik nog moet doen.

„Klopt, daar zie je weer dat we vaak zelf onze grootste stoorzender zijn. Mij helpt het bekende Getting Things Done-systeem van David Allen. Álles wat ik moet onthouden haal ik uit mijn hoofd en zet ik in een digitaal systeem. Anders blijft je brein je op de gekste momenten herinneren aan openstaande taakjes, zoals ‘niet vergeten om pastasaus te kopen’. En dat creëert net zo goed aandachtsresidu.”

De ‘focus’ van Mark Tigchelaar zelf ligt momenteel op het dichten van het derde concentratielek: te weinig ontspanning. Met een groeiend trainingsbedrijf, een jong gezin en lezingen rond zijn boeken heeft hij naar eigen zeggen vaak de neiging om „door, door, door te gaan”.

Maar om goed te kunnen concentreren, moeten we onze aandacht ook regelmatig even helemaal loslaten. (...) Pas als je regelmatig je focus even ‘uit’ zet, kan je focus later weer ‘aan’. Doe je dat niet, dan raakt je brandstof op en is je brein niet meer goed in staat om onderscheid te maken tussen relevante en irrelevante prikkels. Zelfs een zoemende vlieg krijgt dan alle aandacht.”

(...)

Want zodra je de eerste drie concentratielekken zo goed mogelijk weet te dichten, zul je zien dat je veel beter in staat bent om te dealen met het vierde lek: een overschot aan externe prikkels.”

(...)

Dat vierde lek is nogal belangrijk als je in een kantoortuin werkt, zoals half Nederland.

„Het is inmiddels onomstotelijk vastgesteld dat de kantoortuin funest is voor je concentratie, je creativiteit en paradoxaal genoeg ook voor de onderlinge communicatie. Het leek lekker goedkoop, maar de kosten die je bespaart op kantoorruimte verlies je in veelvoud doordat je werknemers niet goed kunnen presteren.

Bron: We maken onszelf letterlijk dom door telkens onze aandacht te verplaatsen, interview met Mark Tigchelaar (Ypkje Vriesinga); in: NRC 25-06-2019

Laatst aangepast op maandag, 03 juni 2019 19:13  
Timeboxking met Ben Tiggelaar
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

pommodoro techniek ben tiggelaar

Ben Tiggelaar beschrijft in zijn column Waarom ik gek ben op timeboxing de kracht en de werking van timeboxing:

ben tiggelaar timeboxing

Van alle tips op het gebied van productiviteit is [timeboxing] een van de meest eenvoudige én effectieve.

Hoe werkt het? Eerst verdeel je elke klus die je wilt doen in deeltaken. Daarna stel je per deeltaak een streeftijd. Ten slotte werk je deze deeltaken één voor één af. Zelf gebruik ik als extra motivatie daarbij een terugtelklok op mijn computer of een kookwekker.

(...)

De grootste voordelen? Timeboxing helpt mij om uitstelgedrag te voorkomen. Eén grote klus van meerdere uren ervaar ik als intimiderend en schuif ik voor me uit. Maar beginnen aan een eerste stapje van tien minuten, dat kan ik.

Ook vermors ik minder tijd onderweg. Als een deadline nog ver weg is, raak ik onderweg makkelijk afgeleid. Maar met kleine deeltaken gaat dat domweg niet.

Ook helpt timeboxing mij om realistischer om te gaan met mijn tijd. Je leert al snel of een deeltaak in een bepaald aantal minuten kan of niet. En de volgende keer houd je daar rekening mee.

En misschien wel het allerleukst: door het afstrepen van veel kleine deeltaken, ervaar je meerdere beloningen bij één klus.


Bron: Waarom ik gek ben op timeboxing

Laatst aangepast op zaterdag, 23 maart 2019 07:19  
Labels in Trello
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

labels trello

Wanneer je werkt met Trello voor het beheren van je 'persoonlijke werkvoorraad', kan het handig zijn gebruik te maken van labels.

Als reminder voor mezelf hieronder een korte uitleg.

Het inrichten van de label-structuur gaat via het menu bij de optie "Labels". Er zijn maximaal 10 kleuren beschikbaaar. Bij elke kleur hoort een numerieke sneltoets.

1     Green
2     Yellow
3     Orange
4     Red
5     Purple
6     Blue
7     Turquoise
8     Light green
9     Pink
0     Black

Deze sneltoetsen kunnen handig zijn als je de labels wilt laten corresponderen met bestaande indeling van prioriteiten en/of taakgebieden.

Je kunt op twee manieren een tabel toekennen aan een kaart:

(1) Bij het aanmaken van de kaart, selecteer je de bij de 'drie puntjes' de optie "Labels".

(2) Nadat de kaart is aangemaakt, ga je met je muis op de kaart te staan waaraan je een label wilt toekennen. Vervolgens klik je op de letter 'l'. Nu verschijnt de keuzelijst met mogelijke labels.

Bij het selecteren van de labels, kun je: (a) het betreffende label aanklikken, of (b) het nummer dat hoort bij het label intoetsen.

Bron:

 

Laatst aangepast op maandag, 07 januari 2019 09:21  
Beslissen wat te doen ('actiekeuezes') volgens David Allen
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

gtd getting things done david allen

GTD-bedenker en -goeroe David Allen beschrijft in zijn boek Ready for anything dat het nuttig en nodig is te weten wat het beste is om te doen op elk moment. Hierbij is het cruciaal dat je jezelf managed op verschillende niveaus zodat je kunt vertrouwen op je 'actiekeuzes':

David Allen beslissing wat best kunnen doen

Voor kenniswerkers spelen er bij de beslissing wat ze het best kunnen doen, ten minste drie sets van dynamieken een rol. Ze staan ongeveer in deze volgorde:

  1. Situatie (Wat kan ik op dit moment doen?).

  2. Soort werk (Doe ik dat waarvan ik al heb bepaald dat gedaan moet worden, voer ik nieuwe, onverwachte taken uit op het moment dat ze opduiken, of verwerk ik mijn losse eindjes om mijn overzicht bij te werken van wat gedaan moet worden..

  3. Niveau van het werk (Moet ik me concentreren op een e-mal die ik moet beantwoorden, een project dat ik moet afronden, een verantwoordelijkheidsgebied waar ik iets aan moet doen, een doel waarvoor ik actie moet ondernemen of een bestemming die ik wil halen?).

Als u een van deze kaders negeert, krijgt u de rekening daarvan gepresenteerd. Maar als u uw management van een ervan verbetert, kunt u genieten van een golf energie.

Ad (1) Situatie

Als u verrast wordt door vijftien minuten extra voor een vertraagde vergadering ..., hebt u dan alle telefoontjes die u nog moet plegen over al die losse eindjes in uw leven bij de hand? Zo niet, dan zult u eerder reactief dan proactief zijn en de interne druk op uzelf zal waarschijnlijk toenemen. Als u die lijst wel hebt en u vertrouwt erop dat alle telefoontjes die u moet plegen er ook op staan, kunt u gemakkelijker in uw flow functioneren.

Ad (2) Soort werk

Werk doen en werk definiëren dat gedaan moet worden: als u die vijfhonderd mails niet wilt afhandelen, niet wilt bepalen wat ze betekenen en wat u ermee moet doen, zult u opgezogen worden door het meest directe beroep dat op u energie wordt gedaan door uw kantoor en uw omgeving. Uw acties zullen dan vermoedelijk eerder voortkomen uit vermijding dan uit betrokkenheid. Als u die e-mails echter aanpakt en afhandelt, omdat u voelt dat u echt 'schoon schip moet maken' om uw aandacht vrij te maken voor iets anders, lacht het succes u tegemoet.

Ad (3) Niveau van werk

Verschillende verplichtingshorizonnen: als uw niet de juiste discussie hebt gevoerd met uw manager, uw levenspartner of uw zakelijke partner, waarvan u weet dat u die wel moet voeren, gegeven de verandering in uw leven en loopbaan waaraan u volgens u aandacht moet besteden, zult u zich in een situatie van krimp in plaats van uitbreiding bevinden, professioneel, psychologisch of mentaal gezien. Als u werkelijk die niveaus van gesprekken met uzelf en anderen goed beheerste, zou u een energieke en evenwichtige concentratie ervaren.

U bestaat op talloze niveaus. Als u er ook maar eentje negeert, bestaat de kans dat u ze allemaal tekort doet. Maar als u de verantwoordelijkheid aanvaardt om ze allemaal gelijkelijk te managen, zult u het gemakkelijker vinden om te genieten van het hele spel en erbovenuit te stijgen.

Bron: Ready for anything, David Allen

Laatst aangepast op zaterdag, 25 augustus 2018 09:28  
Realistische toekomstgerichtheid volgens Sydney J. Harris
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

citaat

Een idealist meent dat de korte termijn niet telt. Een cynicus meent dat de lange termijn irrelevant is. Een realist denkt dat wat er op korte termijn gedaan of ongedaan blijft, de lange termijn bepaalt.

Sydney J. Harris

Laatst aangepast op zaterdag, 25 augustus 2018 09:31  
De kunst van het beginnen volgens Wil Derkse
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

kunst beginnen wil derkse

In zijn boek Een levensregel voor beginners - Benedictijnse spiritualiteit voor het dagelijkse leven beschrijft Wil Derkse hoe belangrijk en ook moeilijk het is om meteen te beginnen als dit - letterlijk - aan de orde is ('het venijn zit in de start'):

kunst beginnen wil derkse

De kunst van het beginnen

Op nogal wat plaatsen in zijn Regel benadrukt Benedictus dat tussen appèl en respons een zo klein mogelijke afstand moet bestaan. Want hoe groter die afstand, hoe minder adequaat de respons kan zijn. Aandachtig luisteren en respons geven zouden als het ware in één soepele beweging in elkaar over mogen gaan, zonder inwendig en uitwendig treuzelen. Het gehoorde woord voert onmiddellijk tot de gepaste daad. Het klokje voor het gebed luidt en je legt je werk neer. Zonder dralen, maar met waardigheid spoed je je naar de kapel. En hetzelfde geldt voor elk moment van de dagorde: de aanvang van de maaltijden, het begin van de recreatie, de aanvang van het werk. Het feit dat Benedictus het belang van dit onmiddellijk respons geven zo vaak onderstreept, hangt zonder twijfel samen met zijn (en onze) ervaring dat werkelijk beginnen moeilijk is. We moeten met een klus beginnen ie we moeilijk of vervelend vinden. We zijn dan vaak buitengewoon vindingrijk in het uitstellen daarvan.

Met veel oppervlakkig vertoon van dynamiek en drukte doen we van alles - telefoneren, e-mails beantwoorden, schema's voor de volgende week opstellen, nog vlug een fax versturen, vergaderen - behalve werkelijk beginnen met die klus. Het is heel goed mogelijk om je de hele dag op je kantoor of aan je werktafel thuis vol ijver op allerlei verkapt uitstelgedrag uit te leven en daar 's avonds nog behoorlijk moe van te zijn oo, zonder maar een minuut écht gewerkt te hebben. En zelfs wanneer je de zaak die je aandacht zou moeten hebben wel voor je hebt neergelegd, zijn er weer subtielere vormen van pseudo-activiteit waardoor je opnieuw geen respons geeft op wat er van je gevraagd wordt. Uitwendig heb je je misschien al aan het 'klokje' geconformeerd, maar inwendig ben je nog helemaal niet begonnen.

Benedictijns beginnen is een uitwendige én inwendig beginnen onmiddellijk 'als het klokje klinkt', meteen instappen in het werk (of de recreatie of wat dan ook) op het tijdstip dat je daarvoor hebt bepaald en je erin oefenen elk uitstelgedrag - hoe subtiel ook - bij jezelf te signaleren en te elimineren. Dat is allemaal even voor de hand liggend als moeilijk. Maar met oefening en vasthoudendheid kan de afstand tussen het 'klokje' en het werkelijk beginnen geleidelijk kleiner worden. Eerst zal ik nog treuzelend en aarzelend 'maar eens beginnen 'omdat het 'nu eenmaal tijd is', maar gaandeweg kan dat overgaan in de goede gewoonte meteen in het diepe te stappen als het startsignaal gegeven is. Het uitwendig conformeren aan het klokje kan een inwendige gewoonte worden.

Bron: Een levensregel voor beginners - Benedictijnse spiritualiteit voor het dagelijkse leven, Wil Derkse

 

 

Laatst aangepast op maandag, 20 augustus 2018 09:16  
Wees proactief volgens Mac Anderson & Tom Feltenstein
Gepubliceerd in Lifehacking
E-mail Afdrukken

responsibility starts with me

Mac Anderson en Tom Feltenstein beschrijven in hun boek Change is good... You go first de belangrijkste woorden als het gaat om (het nemen van) persoonlijke verantwoordelijkheid:

gallagher ventura personal responsibility

According to Gallagher and Ventura, the most important words of personal responsibiliy are as follows:

The 10 most important words:

I won't wait for others to take the first step

The 9 most important words:

If it is to be, it's up to mee.

The 8 most important words:

If not me, who? If not now, when?

The 7 most important words:

Let me take a shot at it.

The 6 most important words:

I will not pass the buck.

The 5 most important words:

You can count on me.

The 4 most important words:

It is my job!

The 3 most important words:

Just do it!

The 2 most important words:

I will.

The 1 most important word:

Me

Frank Tyger said it best...

Your future depends on many things, but mostly yourself.

Bron: Change is good... You go first, Mac Anderson & Tom Feltenstein


Laatst aangepast op zondag, 03 juni 2018 12:13  
Meer artikelen...


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Simplicity is the ultimate sophistication

Steve Jobs

Banner
Banner

Archief

Lean boeken top 5

(maart 2016)
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

We hebben 342 gasten online
Artikelen

secret success consistency of purpose

Banner

Ja maar, wat als alles lukt, Berthold Gunster

Ja maar, wat als alles lukt?
Berthold Gunster

Bij Managementboek.nl of Bol.com

Lean boekentips

Banner