Ronald Does en Jeroen Mast beschrijven in het boek Six Sigma - stap voor stap het fenomeen van de verborgen fabriek:

Zowel in de dienstverlening als in de productie-industrie is het zinvol te denken in termen van processen. Een proces is een verzameling operaties en omstandigheden die bijeen worden gebracht om invoer in uitvoer om te zetten.

Een naïeve weergave van een proces zie je hieronder:

Deze weergave is typisch de weergave die in handboeken is terug te vinden en die een fabrieksmanager voor ogen staat. .... Een meer realistische weergave is als je niet alleen aangeeft dat invoer wordt omgezet in uitvoer, maar je ook laat zien dat een deel van de uitvoer ongeschikt is voor gebruik en om die reden herbewerkt of zelfs als verloren beschouwd moet worden.

De activiteiten in een organisatie die gericht zijn op het herbewerken en anderzins afhandelen van eisen die niet aan de eisen voldoet, worden aangeduid als de 'verborgen fabriek'. Het onderhouden van de verborgen fabriek kost veel geld, maar voegt geen waarde toe aan de onderneming.

Bron: Six Sigma - stap voor stap, Ronald Does & Jeroen Mast

Bewaren

In het artikel “Informatiemanager? ICT or business?” betoogt Rik Maes dat informatiemanagers zich niet moeten opstellen als ict-managers en intermediair tussen business en ICT, maar op zoek moeten gaan naar een nieuwe identiteit. Volgens Maes gaat informatiemanagement in ieder geval niet over het managen van ICT, noch over het managen van het ‘alignment’ van business en ICT.

“Informatiemanagers zouden moeten ophouden te werken als vermomde ICT-managers. Evenmin zouden ze zich nog moeten definieren als intermediairs tussen business en ICT. Succesvolle informatiemanagers zijn ‘infopreneurs’, hypergevoelig voor het onthullende karakter van menselijke activiteiten, een bijdrage leverend aan het herinterpreteren van hun organisatie en van de maatschappij als geheel en dit alles belichamend in hun professionele en persoonlijke leven.”

Bij de term ‘informatiemanagement’ wordt vaak de link gelegd met computers. Niet verwonderlijk volgens Maes: “Geen wonder: gedurende decennia werd de betekenis van informatie en informatiemanagement voor organisaties in feite verborgen achter de overweldigende opkomst van informatie- en communicatietechnologie (ICT). Deze laatste werd beschouwd als een strategische ‘resource’, die een directe en beslissende impact had op de business.”

“Op de keper beschouwd heeft ICT geen andere al of niet strategische impact dan via het faciliteren van informatie- en communicatieprocessen. (…) CEO en CIO zouden zich primair moeten inlaten met ICT-onafhankelijke conversaties over de informatie- en communicatieprocessen …, in plaats van quasi-automatisch terug te vallen op ‘techno talk’…”

Het risico van het positioneren van informatiemanagement al seen intermediare functie tussen business en ict, is dat dit volgens Maes vaak resulteert in “‘stuck in the middle’: missionarissen die aan de businesskant tegen dovemansoren praten, halfbakken overlopers voor de ICT-kant en voor henzelf vredesstrijdkrachten zonder een duidelijke identiteit en missie.”

Wanneer de business de informatie-/communicatieverantwoordelijkheden delegeert richting de ict dreigt informatie te worden gereduceerd tot “feiten die beheerd worden in databases en haar kwaliteit wordt gemeten aan de hand van de kwaliteit van deze databases en andere technische artefacten, in plaats van aan de hand van haar bijdrage aan de business. ICT’ers zijn slechte informatiemanagers, als ze blijven redeneren vanuit hun technische wereld!”

Maes is van mening dat informatiemanagement gepositioneerd moet worden aan de linkerkant van de business-ICT-as: "Op deze manier wordt informatie in essentie gezien als een bedrijfsmiddel en kan de relatie met ICT een contractuele zijn: ICT heeft een ondersteunende functie en moet als dusdanig gemanaged worden; outsourcing is hier een logisch uitvloeisel van. Bovendien komt hierdoor beter tot uiting dat informatiemanagement een gedeelde algemene businessverantwoordelijkheid is: separaat, in de vorm van een aparte functie, is informatiemanagement enkel accommoderend en stimulerend, maar nooit leidend.”

“Organisatorische informatie gaat niet over feiten, maar over de interpretatie van feiten. Daarom is informatiemanagement in essentie de constructie van betekenis voor de organisatie. Daarnaast draagt het bij aan de betekenis van de organisatie voor haar omgeving; informatiemanagement gaat over de identiteit van de organisatie. Informatiemanagers zouden moeten ophouden te werken als vermomde ICT-managers. Evenmin zouden ze zich nog moeten definiëren als intermediairs tussen business en ICT. Informatiemanagers zijn bouwers van betekenis voor hun organisatie; hun ultieme taak is bij te dragen aan de identiteit van hun organisatie. (...) [I]nformatie-’governance’ [is] belangrijker voor hun slagen dan ICT-’governance’, beter informatiegebruik belangrijker dan steeds maar ingewikkelder informatieproductie en het begrijpen van organisatorische dubbelzinnigheid belangrijker dan het vatten van technische complexiteit. Uiteindelijk zijn hun attitude en hun gedrag van vitaler belang dan hun kennis: succesvolle informatiemanagers zijn ‘infopreneurs’, hypergevoelig voor het onthullende karakter van menselijke activiteiten, een bijdrage leverend aan het herinterpreteren van hun organisatie en van de maatschappij als geheel en dit alles belichamend in hun professionele en persoonlijke leven. Welke moderne organisatie kan aan een dergelijke informatiemanager voorbijgaan?”

Bron: Informatiemanager? ICT or business (mei 2011), Rik Maes