• Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
www.eenblogjeom.nl
Lean volgens Freddy Ballé & Michael Ballé
Gepubliceerd in Lean Six Sigma
E-mail Afdrukken

lean michael freddy ballé goudmijn inefficiency

In het boek De Goudmijn van Freddy Ballé en Michael Ballé bezoekt een Lean-goeroe buitendienst (Bobby Woods) de fabriek van een vriend (Philip Jenkinson) van zijn zoon (Mike Woods):

freddy michael ballé goudmijn stroom goud waardestroom

"Oké, meneer Woods, wat denkt u ervan?"

"Nou, jongen," zei mijn vader terwijl hij naar de bedrijvigheid in de fabriek keek, "ik zie je voorraden. Maar waar is je fabriek?"

"Au", zei Philip terneergeslagen.

"Bekijk het eens op deze manier," drong pa aan. "Je hebt drie grote stapels voorraden en weinig productie ertussen. (...) Wat verwacht je dan? Hier wordt veel opgeslagen en vervoerd, maar er is verder weinig actie."

"Waarom zeg je dat?" vroeg ik pa. Alles wat ik zag, was een bijenkorf vol activiteit. Het was precies wat ik van een fabriek verwachtte en ook al was ik nog nooit in een fabriek geweest, er leek niet veel mis mee te zijn.

(...)

"Nou, laat ik het zo stellen," begon pa, wat een veeg teken was dat Phil een zware teleurstelling stond te wachten. "Ik weet niet veel over jouw sector, dus ik probeer naar je bedrijfsvoering te kijken alsof ik een potentiële klant was." (...) Laten we aannemen dat ik niets begrijp van jouw hele proces. Dan maak ik me over twee dingen zorgen:

- de kwaliteit van het product en

- de inefficiëntie die ik zie, omdat ik weet dat die inefficiëntie op een of andere manier weer terug te zien is in je prijs."

(...)

"[I]k wil zien hoe kwaliteit in je product is ingebouwd." (...) "Nou, kijk eens naar je productieproces. Ik weet zeker dat er hier en daar fouten worden gemaakt en dat er uitval is. Maar ik heb daar niets van gezien. Dat houdt in dat er geen systeem is om ongeschikte onderdelen te identificeren. Dus als er al een defect onderdeel opduikt, heb ik geen garantie dat dat toch niet op de een of andere manier in het product terecht komt."

"Maar onze mensen zijn getraind om defecten op te merken en eruit te halen!"

"Hé, je hebt het me gevraagd, jongen. En als ik een potentiële klant zou zijn, zou ik me zorgen maken. Jullie kunnen me van alles zeggen, maar ik zi geen enkel systeem waardoor defecten tijdens de stappen in het proces systematisch worden herkend, en waarmee ze worden gescheiden van goede onderdelen. En ik weet ook niet of iemand zich afvraagt waarom die defecten in voorkomende gevallen opduiken. Dat zegt mij dat je je kwaliteit niet bewaakt."

"Maar onze testen dan? U hebt onze testprocedures gezien en ze zijn zeer streng!"

Pa leek Phils woorden even af te wegen en antwoordde: "Alles goed en wel, maar testen vertellen mij niet hoe kwaliteit in het product is ingebouwd, of liever gezegd, hoe non-kwaliteit in het product is ingebouwd. Want weet je, elk defect in een van jouw producten is er in feite ingestopt. Het is het resultaat van het werk, ook al is het slecht werk. Je moet dit goed begrijpen. Kun je herleiden hoeveel defecte onderdelen bij elke testfase worden gevonden.

(...)

Alles wat niet direct waarde toevoegt aan het product, is inefficiënt, nietwaar? Dus als ik de activiteiten doorloop, kijk ik altijd als eerste naar de mensen. Ik tel:

- hoeveel medewerkers daadwerkelijk aan een product werken,

- hoeveel medewerkers wachten

- hoeveel medewerkers onderdelen vervoeren, en

- hoeveel medewerkers gewoon rondlopen of praten

"De verhouding van (medewerkers) die daadwerkelijk waarde toevoegen aan het product, ten opzichte van het totaal aantal medewerkers, geeft een goed idee over hoe efficiënt het proces is."

(...)

"Dat is niet helemaal eerlijk, pa," zei ik. "Dat ze niet aan het product werken betekent nog niet dat ze niet aan het werk zijn!"

"Dat heb ik ook niet beweerd," antwoordde pa kortaf. "Ik weet zeker dat al deze mensen hun werk aan het doen zijn. Dat is het precies wat ik bedoel. Kijk eens naar die dame daar, die in een berg met onderdelen aan het zoeken is naar iets wat ze zo nodig heeft. Ze is duidelijk aan het werk, maar haar pogingen voegen geen waarde toe aan het product. Wat ik bedoel, is dat je een beter systeem moet bedenken. En je moet vooral activiteit van werk onderscheiden."

"Werk is waarde toevoegen aan het product, en activiteit is al het andere, klopt dat?" vroeg Phil.

"Correct. Uiteindelijk houdt het verbeteren van je bedrijfsvoering in dat je activiteit omzet in werk."

(...)

"Welnu, moet daarnaast ook naar de voorraden kijken," vervolgde pa genadeloos. "Hetzelfde principe gaat op. Elk onderdeel waaraan niet wordt gewerkt, is een teken van inefficiëntie. We hebben voor dat spul betaald en het wordt niet omgezet in waarde. Het trekt alleen maar stof aan. Dat is inefficiëntie." (...) "[A]l deze inefficiënties (zijn) uiteindelijk terug te zien in jouw prijs, en in de mijne, als jij van plan bent om zaken te blijven doen."

 

Bron: De goudmijn, een roman over een lean-transformatie, Freddy Ballé & Michael Ballé

 

Laatst aangepast op donderdag, 02 december 2021 19:50  
Een gevoel van essentie creëren volgens Ben Tiggelaar
Gepubliceerd in Bluff Your Way Into
E-mail Afdrukken

Ben Tiggelaar legt via een sprekend voorbeeld (met process stapling) de essentie uit van het 8-stappen-verandermodel van John Kotter: creëer een gevoel van essentie; waarbij de sleutel is om via de stappen 'See', 'Feel' uit te komen op de verandering zélf.

Laatst aangepast op dinsdag, 08 mei 2018 21:47  
Kwaliteit volgens Bernadette van Pampus
Gepubliceerd in Lean Six Sigma
E-mail Afdrukken

kwaliteitszorg bernadette pampus kwaliteit

Het leveren van kwaliteit is voor elke organisatie van levensbelang. Producten en diensten leveren die voldoen aan de verwachting van de klant. Nog beter, producten en diensten leveren die de verwachting overtreffen. Als je dat lukt met een concurrerend kostenniveau, dan komen klanten terug en komen er nieuwe bij.

(...)

Kwaliteitszorg lijkt een trend van de laatste decennia, maar niets is minder waar. Kwaliteitszorg bestaat al heel lang, alleen is het algemene beeld in de loop van de tijd veranderd.

In 1882 sloten Western Electric en de American Bell Telephone Company (nu AT&T) een contract waarin sprake was van 'onderwerping van instrumenten en materialen aan inspectie'. Dit contract kun  je zie als het eerst voorbeeld van kwaliteitszorg.
Zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog gaf een impuls aan kwaliteitszorg. Het Amerikaanse ministerie van Oorlog hechtte grote waarde aan de kwaliteitscontrole van de materialen. Na de Tweede Wereldoorlog blijft de aandacht voor kwaliteitszorg in Amerika bestaan, zij het dat de activiteiten beperkt blijven tot productieorganisaties. Door het ontbreken van concurrentie op de wereldschaal en de enorme vraag naar producten verslapt de aandacht voor kwaliteit: kwantiteit komt voorop te staan.
Om de productie in Japan weer op gang te krijgen, brengt het Amerikaans bezettingsleger de Japanners de beginselen van kwaliteitszorg bij. In de jaren vijftig groeit de Japanse economie wel, maar de producten blijven goedkoop en inferieur. In Japan introduceert Deming, een van de grondleggers van de kwaliteitsbeweging, de statistische kwaliteitscontrole. Hij zet een vernieuwende stap in de ontwikkeling van kwaliteitszorg door het verbinden van kwaliteitsvragen met het productieproces, in plaats van de traditionele kwaliteitscontrole achteraf. Een andere grondlegger, Juran, houdt in 1954 in Japan een pleidooi voor kwaliteitszorg als instrument voor het management, wat in de VS dan nog niet aanslaat.
Die berede vorm van kwaliteitszorg blijkt wel aan te slaan in Japan. Kwaliteitszorg wordt verbonden met intensieve trainingen voor alle medewerkers, levenslange aanstelling, roulatie van werk, intensieve testen, just in time-inspectie, kwaliteitskringen en teamwork. Vooral kwaliteitskringen worden een succes. Onder kwaliteitskringen verstaan we groepen van vier tot tien medewerkers die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor een bepaald gebied.
Als gevolg van de verslechterende economie en de Japanse concurrentie neemt de aandacht voor kwaliteitszorg in de VS in de jaren zeventig weer toe.

(...)

De geschiedenis van de kwaliteitszorg heeft zich ontwikkeld van productgericht naar procesgericht en van procesgericht naar organisatiegericht. Van kwaliteitsinspectie en controle via kwaliteitsbeheersing naar totale kwaliteit.

(...)

Wat is nu eigenlijk kwaliteit? Het begrip kwaliteit en de ontwikkeling in het denken hierover heeft de laatste decennia verschillende fasen doorlopen. Aanvankelijk ging het om het eindproduct en de eindinspectie. Bij de eindinspectie werden producten die kwalitatief onder de maat waren afgekeurd. Wat 'onder de maat' was, bepaalde de producent. Later kwam de kwaliteit van het voortbrengingsproces voorop te staan. Niet het eindresultaat werd beheerst, maar de processen. Of er kwaliteit werd geleverd, bepaalde de klant. Vervolgens ging het niet meer alleen om het proces, maar werd kwaliteit in verband gebracht met alle aspecten van de organisatie. Zo zijn er meerdere benaderingen van kwaliteit ontstaan en heeft het begrip verschillende betekenissen gekregen.

Productkwaliteit
Aanvankelijk ging het dus om de productkwaliteit. (...) Er werd een aantal technische eisen geformuleerd waaraan het product moest voldoen. Aan het einde van het productieproces werden de resultaten geïnspecteerd en gecontroleerd. De afgekeurde producten werden uitgeselecteerd. Bij deze kwaliteitsinspectie werd vastgesteld of het product voldoet aan de kwalitatieve eisen die hieraan werden gesteld. (...)

Kwaliteit van het beheersingsproces
In (de) definitie van kwaliteit kwam ... verandering. De vraag van de klant werd vervolgens belangrijker. Kwaliteit werd nu het voldoen aan de verwachting van de klant die door hem kenbaar is gemaakt, niet als een toevallig feit, maar in een continu proces tegen afgesproken voorwaarden. Ongeacht of de productkwaliteit optimaal is. Of je kwaliteit levert, bepaalt de klant. (...) De kwaliteit is dat wat de klant aan kwaliteit ervaart en wordt vanuit de klant gedefinieerd. Daarom is het van essentieel belang dat je nagaat wat de klant verwacht. De eigenschappen van datgene wat je levert, moet je zorgvuldig aanpassen aan deze verwachting.

(...)

Je wilt de gevraagde kwaliteit leveren, niet als een toevalligheid maar in een continu proces. Dat stelt eisen aan het proces wat aan de oplevering van het product of de dienst voorafgaat; dit proces noem je het voortbrengingsproces.

Het voortbrengingsproces is het proces waarin alle activiteiten plaatsvinden die leiden tot de levering van het product of de dienst waar de klant aan het einde van het proces direct mee te maken heeft.

(...) Om te bepalen of je kunt leveren wat de klant vraagt, moet je weten of je het gevraagde in het voortbrengingsproces kunt produceren. Je moet dit voortbrengingsproces daarom exact kennen, oftewel je moet het beheersen. Dit proces beheers je wanneer het voorspelbaar verloopt en als het mogelijk is dat je er flexibel verbeteringen in kunt aanbrengen. Met een beheerst voortbrengingsproces is de kans groter dat de uitkomsten voorspelbaar zijn. Dus om de kwaliteit te leveren moet je het voortbrengingsproces beheersen. Het gaat hier om de kwaliteit van het voortbrengingsproces. Beheersing van het voortbrengingsproces noem je kwaliteitsbeheersing.

Bron: Kwaliteitsmanagement - Een praktische handleiding voor de invoering van kwaliteitszorg, Bernadette van Pampus

Laatst aangepast op zondag, 08 november 2020 16:48  
Omdenken met Guy Kawasaki
Gepubliceerd in Citaten: omdenken
E-mail Afdrukken

Go see ask why show respect

Greatness is won, not awarded.

Guy Kawasaki

Laatst aangepast op vrijdag, 20 maart 2015 19:05  
Het Pareto-principe volgens Brian Tracy
Gepubliceerd in Bluff Your Way Into
E-mail Afdrukken

Pareto-principe Pareto-analyse Pareto Vilfredo 80-20 lean

 

Brian Tracy beschrijft in zijn boek Slik die kikker! - verlos uzelf van getreuzel en doe meer met uw kostbare tijd het nut en de noodzaak van het Pareto-principe:

brian tracy slik kikker

Pas de 80/20-regel overal op toe

Men heeft altijd tijd genoeg, als men hem goed weet te gebruiken.

Johann Wolfgang von Goethe

De 80/20-regel is één van de nuttigste concepten van time- en levensmanagement. Het wordt ook wel het 'Pareto-principe' genoemd naar de bedenker, de Italiaanse econoom Vilfredo Pareto, die er als eerst over schreef in 1895. Paereto merkte dat de mensen in de maaschappij zich van nature leken te splitsen in wat hij de 'paar essentiëlen' noemde, de bovenste twintig procent qua geld en invloed en de 'vele trivialen', de onderste tachtig procent.

Hij ontdekte later dat vrijwel alle economische activiteiten ook aan dit principe ionderheving zijn. Dit principe stelt bijvoorbeeld dat twintig procent van uw activiteiten leidt tot tachtig procent van uw resultaten, twintig procent van uw klanten levert tachtig procent van uw orders op, twintig procent van uw producten of diensten levert tachtig procent van uw winst op, twintig procent van uw taken levert tachtig procent op van uw toegevoegde waarde, enzovoort. Dit betekent dat als u een lijst heeft met tien dingen om te doen, twee van die taken vijf of tien keer meer waard zijn dan de andere acht taken samen.

Dit is een interessante ontdekking. Elk van de tien taken duurt wellicht even lang om uit te voeren. Maar één of twee van die taken levert vijf tot tien keer zoveel waarde op als de rest.

Vaak kan één ding uit een lijst van tien taken die u moet doen meer waard zijn dan de overige negen taken samen. Deze taak is zonder uitzondering de kikker die u al eerste moet doorslikken.

Kunt u raden welke zaken de gemiddelde mens het meest geneigd is uit te stellen! Het trieste feit is, dat de meeste mensen de tien tot twintig procent van de taken die het waardevolst en belangrijkst zijn, de 'paar essentiëlen', uitstelt. In plaats hiervan houden zij zich druk bezig met de minst belangrijke tachtig procent, de 'vele trivialen' die heel weinig bijdragen aan het resultaat.

(...)

De waardevolste taken die u elke dag kunt doen, zijn vaak ook de moeilijkst en meest complexe. Maar het resultaat en de eloning voor het efficiënt voltooien van deze taken kunnen aanzienlijk zijn. Daarom moet u pertinent weigeren om te werken aan taken uit de onderste tachtig procent als u nog taken uit de bovenste twintig procent te doen heeft.

Voordat u aan de slag gaat, moet u uzelf altijd afvragen: "Zit deze taak in de bovenste twintig procent van mijn activiteiten of in de onderste tachtig procent?"

Regel: Bied weerstand aan de verleiding om kleine dingen eerst te doen

Onthoud dat alles wat u steeds opnieuw doet uiteindelijk een gewoonte wordt die moeilijk te doorbreken is. Als u ervoor kiest om uw werkdag te beginnen met taken met weinig waarde, dan ontwikkelt u al snel de gewoonte om altijd te werken aan taken met weinig waarde. Dit is niet het soort gewoonte dat u wilt ontwikkelen.

(...)

Time-management is eigenlijk levensmanagement, persoonlijk management. Het is eigenlijk de controle nemen over de volgorde waarin dingen gebeuren. Time-management betekent controle hebben over wat u als volgende gaat doen. En u bent altijd vrij om te kiezen welke taak u als volgende gaat doen. Of u kunt kiezen tussen het belangrijke en het onbelangrijke is de grootste bepalende factor voor uw succes in het leven en uw werk.

Bron: Slik die kikker! - verlos uzelf van getreuzel en doe meer met uw kostbare tijd, Brian Tracy

Laatst aangepast op vrijdag, 18 januari 2019 20:59  


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Beat horses, and they will run faster - for a while.

William Edwards Deming

Banner

Archief

Lean boeken top 5

(maart 2016)
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

We hebben 222 gasten online
Artikelen

problems business caused management workman taylor quote

Banner
Banner

supercompetent laura stack keys productive

Supercompetent
The Six Keys To Perform At Your Productive Best
Laura Stack

Bij Bol.com

Lean boekentips

Banner