5 x Why
Methode voor het analyseren van de grondoorzaken (root causes); meerdere keren (circa 5x) doorvragen om de werkelijke oorzaak van een probleem te achterhalen.
Alias: 5 x waarom-methode
Analyse-techniek waarbij door het herhaaldelijk stellen van de waarom-vraag gezocht wordt naar de dieperliggende oorzaken van een probleem (grondoorzaken; root causes).
Een vraag-en-antwoordtechniek om de oorzaakgevolgrelaties van een onderliggend probleem in kaart te brengen.
Analysetechniek waarmee de werkelijke oorzaak van een probleem achterhaald kan worden. Door vijf maal de vraag "Waarom?" te stellen en te beantwoorden, worden vermoedelijk dieperliggende oorzaken van een probleem verkregen. Toetsing van deze oorzaken levert vervolgens de werkelijke oorzaak van een probleem.
Hulpmiddel om tot de kern van een probleem door te dringen. Het houdt in dat je minimaal 5 keer doorvraagt als iemand een probleem schetst.
Het continu stellen van de Waarom-vraag (Why) zorgt ervoor dat de werkelijke (grond)oorzaken van een probleem boven water komen. Sakichi Toyoda is de grondlegger van deze methode. Deze techniek wordt vaak gebruikt in combinatie met visgraatdiagram. Door het blijven stellen van de Waarom-vraag kunnen de oorzaken van een probleem gevonden en opgelost worden. Het aantal keer dat de Waarom-vraag gesteld moet worden, hangt af van de snelheid waarmee de werkelijke oorzaken van een probleem helder worden.
Methode om achter de oorzaak van een probleem te komen. Door ‘waarom’ te bljiven vragen op de antwoorden die je krijgt, kom je erachter dat de bronoorzaak van een probleem vaak heel anders is dan in eerste instantie lijkt.
Techniek die bestaat uit het (5x) stellen van 'waarom'-vragen. Door herhaald deze vraag te stellen kun je door symptomen heen prikken en tot de dieperliggende kern van een probleem kunt komen.
Het continu stellen van de Waarom-vraag (Why) totdat de werkelijke oorzaken van een probleem boven water komen. Sakichi Toyoda is de grondlegger van deze methode.
Het continu stellen van de Waarom-vraag (Why) zorgt ervoor dat de werkelijke (grond)oorzaken van een probleem boven water komen. Sakichi Toyoda is de grondlegger van deze methode. Deze techniek wordt vaak gebruikt in combinatie met visgraatdiagram. Door het blijven stellen van de Waarom-vraag kunnen de oorzaken van een probleem gevonden en opgelost worden. Het aantal keer dat de Waarom-vraag gesteld moet worden, hangt af van de snelheid waarmee de werkelijke oorzaken van een probleem helder worden.
Five Times Why. Analysemethode om bronoorzaken van verliezen op te sporen. Doorvragen tot de bronoorzaak is gevonden. Wanneer deze is weggenomen mag het verlies niet meer voorkomen. Zij vormt de basis van Toyota’s wetenschappelijke methode om achter bronoorzaken te komen. De filosofie hierbij is dat je een probleem pas definitief hebt opgelost wanneer je erin geslaagd bent alle bronoorzaken weg te nemen.
Five Times Why + How. Als 5x Why, inclusief de beschrijving van de oplossing. Het terug redeneren vanaf de oplossing geeft dan een natuurgetrouwe beschrijving van het ontstaan van het probleem.
Wat is 5 times Why + How + How much?
Wie, Wat, Waar, Wanneer, Waarom, Hoe en Hoeveel? Dit gaat weer een stap verder dan [5x Why + H].
Stop niet te snel met het zoeken van de echte oorzaak. Stel daarom altijd vijf keer een waarom-vraag. Het blijkt in de praktijk dat vijf keer doorvragen het mogelijk maakt om door te dringen tot de echte oorzaken of het echte probleem op systeemniveau. De vijf waarom-vragen zijn in de praktijk een eenvoudig en effectief middel om tot de kern door te dringen.
Alias: 5 x Waarom, 5W, 5-Why, Kleutermethode
Zie ook:
5x waarom
Een techniek waarbij je 5 keer de waarom vraag stelt. De techniek van het doorvragen helpt je de daadwerkelijke kernoorzaken te achterhalen.
Bron: https://12mprove.nl/nieuws/lean-woordenboek/
5 Why’s
Het continu doorvragen door het blijven stellen van de waarom-vraag (Why) totdat de werkelijke oorzaken van een probleem boven water komen. Sakichi Toyoda is de grondlegger van deze methode.
Bron: https://www.upd.nl/lean-six-sigma-woordenboek
Flitskaart
Definitie
Leermiddel, waarbij je een tweezijdig bedrukt kaartje gebruikt met op de ene zijde een vraag of aanwijzing en op de andere zijde het antwoord.
Alias:
Flitskaarten
Wetenschappelijk onderzoek zegt dat studenten die flitskaarten gebruiken over het algemeen hogere resultaten behaalden (Nate Kornell 2009). Maar wat zijn het eigenlijk?
Flitskaarten, oftewel flashcards, zijn kaartjes met op de ene kant een vraag of term en aan de andere kant het antwoord of de definitie.
Bron: https://debijlesmeester.nl/flitsend-leren/
V: Dus stampen is geen goed idee?
A: Niet per se. Stampen werkt prima als laatste redmiddel, om vaart te maken als je achterloopt en niet anders kunt. Het is tenslotte een beproefde methode. Het nadeel is alleen dat je na het examen een heleboel van wat je 'geleerd' hebt weer vergeet — als je je er überhaupt nog iets van herinnert. De reden is dat de hersenen een herinnering alleen sterker kunnen maken als deze eerst een beetje vergeten is. Wat dat betreft lijkt het geheugen op een spier: een beetje 'afbraak' helpt om later meer kracht te ontwikkelen. Bij stampen gebeurt dit per se niet. Een veel betere manier van voorbereiden is met tussenpozen te leren of te oefenen (zie vorige vraag) of jezelf te overhoren (zie de vraag hierna). Dan herinner je je het lesmateriaal langer, ook nog in het volgende blok of semester. Uit onderzoek blijkt dat mensen tot tweemaal zoveel lesmateriaal onthouden als ze in verschillende sessies met overhoringen werken dan wanneer ze gaan stampen. Als je zo nodig moet stampen, doe het dan bij voorkeur voor cursussen of vakken die niet zo belangrijk zijn voor wat je echt interesseert.
V: Helpt het om jezelf te overhoren, bijvoorbeeld met flitskaarten?
A: Heel veel zelfs. Jezelf overhoren is een van de beste studeertechnieken die er zijn. Ouderwetse flitskaarten werken prima, maar ook een vriend, collega of klasgenoot die je door de stof loodst. Jezelf overhoren werkt het best als het je dwingt het juiste antwoord uit meerdere mogelijkheden te kiezen en je onmiddellijk feedback krijgt, goed of fout.
Bron: Hoe we leren: gebruik je hersenen en je geheugen effectiever, Benedict Carey
Stampen
Ook al zorgen goede technieken ervoor dat je dingen langer onthoudt, het kan voorkomen dat iets leren met behulp van geheugentechnieken je meer tijd kost. Dit geldt vooral als het moeilijk of tijdrovend is om een goede techniek te bedenken. In dat geval kun je net zo goed de dingen op de ouderwetse manier proberen te onthouden door te stampen, dat wil zeggen het materiaal steeds maar weer doornemen zonder verdere creativiteit. Dit geldt ook als je niet veel tijd hebt, en als je wat je moet onthouden de volgende dag moet gebruiken. In een dergelijk geval is het belangrijk dat je een methode vindt waarmee je iets in een heel korte tijd leert. Dat kan gewoon stampen zijn.
Herhaling en jezelf overhoren
Vergeet niet dat welke techniek je ook gebruikt, het belangrijk is dat je de stof herhaalt en jezelf overhoort om het goed te leren. Je kunt je eigen aantekeningen, je collegeaantekeningen of het boek hiervoor gebruiken. Een ander alternatief zijn flitskaarten.
Flitskaarten
Flitskaarten zijn een goede manier om herhaling en zelfoverhoring te combineren. Kijk op een kant van het kaartje en probeer je te herinneren wat er op de andere kant staat. Je kunt de kaarten door elkaar schudden en kiezen welke van de twee kanten je leest. Flitskaarten zijn heel geschikt om iets telkens even kort te herhalen. Je kunt ook een app voor je mobiel of tablet downloaden en elektronische flitskaarten maken, zodat je ze altijd bij je hebt.
Bron: Superstudent, Olav Schewe
Leitner Leersysteem
The Leitner system is a widely used method of efficiently using flashcards that was proposed by the German science journalist Sebastian Leitner in the 1970s. It is a simple implementation of the principle of spaced repetition, where cards are reviewed at increasing intervals.
Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Leitner_system
De leitnerbox
Een leitnerbox of leitnersysteem is een methode om flitskaarten (flashcards) te sorteren op basis van hoe lang de lerende deze heeft onthouden. De methode is bedacht door en vernoemd naar de Duitse wetenschapsjournalist Sebastian Leitner. Hij publiceerde deze in de vroege jaren ’70 in het boek So lernt man lernen. De bekende leerprincipes retrieval en gespreide herhaling komen duidelijk terug in deze methode.
Bron: https://www.vernieuwenderwijs.nl/leren-met-de-leitnerbox/
