
Hoe strenger ik mijn werkterrein afbaken, des te groter zal mijn vrijheid zijn en des te meer betekenis zal zij hebben. Alles wat beperkingen vermindert, zal ook de kracht verminderen. Hoe meer beperkingen je jezelf oplegt, hoe meer je jezelf bevrijdt van de ketenen die de geest beteugelen.
Igor Stravinsky

In zijn boek Praktijkgericht opleiden - al doende leren in de beroepspraktijk beschrijft Jan Willem van den Boogert leren als cyclisch proces:

Leren als een cyclisch proces
Als iemand in de praktijk leert, gebeurt dit in een cyclisch proces. Dit complexe proces is te onderscheiden in vier fasen. Deze fasen zijn:
- Ervaren
- Stilstaan bij de ervaring (reflecteren)
- Begrijpen en conclusies trekken (abstraheren/conceptualiseren)
- Experimenteren
In allerlei leerprocessen, in werk, maar ook in hobby's, sport of in in het dagelijks leven speelt dezelfde cyclus.
De Amerikaan David Kolb (1984) ontdekte en beschreef deze cyclus en noemde hem: 'de cyclus van ervaringsleren'. Deze 'leercyclus van Kolb' helpt ons zichtbaar maken op welke manier we leren van of via ervaringen. Door te begrijpen in welk cyclisch patroon het leren gebeurt, bent u beter in staat om leerprocessen bewust te herkennen, te faciliteren en te begeleiden.
Als alle fasen in de cyclus doorlopen zijn, is er sprake van leren. Een ervaring wordt een leerervaring door te reflecteren op de ervaring en door inzicht te verwerven uit de ervaring en vervolgens met dit inzicht te handelen. Het klinkt misschien theoretisch, maar het is een heel praktisch - alledaags - iets.
(...)
De cyclus heeft geen vast begin- of eindpunt. Hij kan op verschillende punten beginnen. Als het startpunt van het leren een ervaring is, dan beginnen we bij de ervaring (fase 1). Het startpunt kan ook anders zijn, bijvoorbeeld een inzicht of theorie, of bekijken hoe iemand anders iets doet. In die gevallen begint de cyclus op een ander punt.
Bron: Praktijkgericht opleiden - al doende leren in de beroepspraktijk, Jan Willem van den Boogert