Jelle Dijkstra beschrijft in zijn boek De kunst & kunde van kennismanagement het belang van kennis en het hoe van kennisontwikkeling:

Waarom is kennis belangrijk?

De organisatie heeft kennis nodig om haar processen te kunnen laten draaien en de producten en diensten te kunnen leveren waar zij gespecialiseerd in is. Kennis is ook belangrijk voor innovatie van processen en producten en dus voor continuïteit van de organisatie. Een groot deel van de kennis, die nodig is, zit in de hoofden van de mensen die bij de organisatie werkzaam zijn. De organisatie is dus afhankelijk van de mensen. Gaan belangrijke kennisdragers weg, dan vallen er gaten in de organisatie die meestal niet één-twee-drie zijn op te vullen. Om die reden is het verstandig dat planmatig en gestructureerd wordt omgegaan met de aanwezigheid en eventueel het vertrek van belangrijke kennisdragers.

(...)

In veel opzichten lijkt het proces van kennisontwikkeling op het proces van radiotransmissie. Ook bij kennisontwikkeling kunnen we spreken van zenders en ontvangers, zendmasten en antennes. Het kennisontwikkelingsproces staat of valt met de volgende condities:

• De wijze waarop informatie wordt omgezet in kennis die een systematisch karakter heeft en die verspreid en gekend kan worden
• Het rondzenden van kennis zodat deze ingeburgerd raakt en bijdraagt tot ontwikkeling van producten, diensten of weer nieuwe kennis
• Het opvangen en verwerken van de rondgestuurde kennis door organisaties en personen die de kennis gaan gebruiken.

Davenport en Prusak (1998) vatten deze condities samen in de volgende vergelijking: overdracht van kennis = transmissie + opname (en gebruik) ervan.
Kennisontwikkeling is pas effectief als de ontwikkelde kennis geïntegreerd raakt in al bestaande kennis en in de praktijk gebruikt wordt. Om dat te bewerkstelligen is distributie (uitzenden) van kennis nodig en het ontvangen daarvan door potentiële gebruikers. Dit betekent dat de volgende stappen worden gezet:

• Informatie en kennis omzetten in verzendklare boodschappen die door ontvangende eenheden gemakkelijk opgevangen, begrepen en verwerkt kunnen worden • Zorgen voor de hulpmiddelen waarmee de kennisboodschappen verzonden kunnen worden: te denken valt aan het publiceren van de ken-nis in tijdschriften, nota's en andere schriftelijke media maar ook aan het gebruik van moderne media zoals video en cd-roms
• Zorgen voor begeleidende informatie, waarmee potentiële ontvangers in de juiste ontvangstmodus gezet kunnen worden: zij moeten weten wanneer er wat uitgezonden wordt en op welke frequentie (vergelijk bijvoorbeeld de omroepgids)
• Zorgen dat potentiële ontvangers, verwerkers en toepassers van kennis over de juiste ontvangstapparatuur beschikken: het realiseren van een infrastructuur voor kennistransmissie is een essentiële voorwaarde om het transmissieproces succesvol te laten zijn.

Bron: De kunst & kunde van kennismanagement, Jelle Dijkstra