Martin Reekers geeft in zijn boek EEN + EEN = DRIE - kenniscreatie in teams aan hoe Mathieu Weggeman aankijkt tegen kennis:

Over kennisontwikkeling

... Wat is kennis eigenlijk?

Kennis is het vermogen dat iemand in staat stelt om een bepaalde taak uit te voeren door het taakafhankelijk (inclusief context) selecteren, interpreteren en waarderen van aanwezig data waardoor (nieuwe) taakrelevante informatie ontstaat. Voor dat selecteren, interpreteren en waarderen van data, is theoretische ('oude' informatie) of praktische vertrouwdheid (ervaring) nodig met het domein waarbinnen de taak speelt, dan wel met de processen (vaardigheden) die voor de uitvoering van het type taak van belang zijn. Informatie die niet kan reageren, die niet verbonden wordt met ervaring, vaardigheden en attitude levert geen kennis op evenmin als ervaring, vaardigheden en attitude die niet geladen worden met informatie (Weggeman, 2000).

Betekenisgeving bestaat uit het selecteren, interpreteren en waarderen van data die voortkomen uit het effect van de actie en kennis die is opgeslagen in bestaande informatie, opgedane ervaringen, vaardigheden en attitude. Door die betekenisgeving wordt kennisin de opvatting van Weggeman voortdurend opnieuw geconstrueerd en bestaat dan niet alleen ui het expliciete weten, maar ook uit impliciete kennis (in de literatuur ook wel tacit knowledge of taciete kennis genoemd) die is opgedaan en, vaak onbewust, wordt opgeslagen in, ervaring en die zichtbaar wordt tijdens de actie. Tacit of taciet betekent stilzwijgend.

Kennisontwikkeling in deze zin bestaat uit veel meer dan het aanreiken van data.

Bron: EEN + EEN = DRIE - kenniscreatie in teams, Martin Reekers