In het boek Liefde voor leren beschrijft Manon Ruijters wat zij verstaat onder leren:

Als definitie voor leren kies ik voor een definitie van Claxton e.a. (1996):

Leren komt vanuit de 'zone van het niet-weten/het onbekende' en leidt via allerlei fysieke en mentale activiteiten, tot het ontdekken van begrip en bekwaamheid.

Wat mij aanspreekt is de vaststelling 'learning starts in the zone of the unknow'. Leren is moeilijk te typeren. Dit beginpunt is echter heel eenduidig. Al het leren begint met de simpele vaststelling: ik weet het niet. Leren gaat daarmee altijd over iets nieuws. Elders heeft Claxton (1999) het leren getypeerd als: The things you do when you don't know what to do.' Het nadeel van deze beschrijving is dat leren niet altijd uit een vraag vertrekt. niet altijd uit het gevoel van niet weten. Immers, hoe vaak loop je niet ergens tegenaan en realiseer je je ineens: oké, zit dat zo, dat wist ik niet. Er is dan iets toegevoegd aan je repertoire zonder op het punt te zijn gekomen niet te weten wat te doen.

Het tweede punt dat me aantrekt in deze definitie is de simpele vaststelling: allerhande mentale en fysieke activiteiten: denken en doen dus!

Ten slotte beschrijft zij het doel niet in termen van kennis, inzichten, gedrag, vaardigheden, attitudes en/of perspectieven, maar simpelweg in het ontdekken van begrip en bekwaamheid. Uiteindelijk is dat ook waar het leren over gaat.

Bron: Liefde voor leren - over diversiteit van leren en ontwikkelen in en van organisaties, Manon Ruijters